120 . قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ « 1 » حسين گويد : نعمت چيست ؟ آيا جز ستايش خداى را كه بهترين است ، حامد ( حمد كننده ) پيامبر است و محمود ( ستايش‌شده ) خداوند است و حامد بنده است و ستايش حال اوست كه او را به مزيد متصل مىكند . 121 . فَسَقى لَهُما ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ . . . « 2 » حسين گويد : پروردگارا مرا با علم اليقين مخصوص گردانيدى درحالىكه من فقير و نيازمندم به اينكه مرا به عين اليقين و حق اليقين برسانى . 122 . . . . وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ . . . « 3 » حسين گويد : در اين آيه منصوب القدرة ( كسى كه صاحب قدرت است ) را در عين القدم ( عين العدم ) مخاطب قرار داد . 123 . وَ مِنْ رَحْمَتِهِ جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ . . . « 4 » فرصتها و اوقات و ساعات را نگهدار كه بر تو چه گذشت و تو در آن‌چه كردى ؟ پس كسى كه بداند از كجا آمده ، مىداند كه به كجا مىرود و كسى كه بداند كيست كه مىآفريند ، مىداند كيست كه او را آفريده است . و كسى كه دانست چه كسى او را آفريد ، مىداند كه هدف از آفرينش او چيست ؟ و كسى كه دانست هدف از آفرينش او چيست ؟ مىداند كه چه وظيفه‌اى بر دوش اوست و كسى كه دانست كه چه وظيفه‌اى بر دوش اوست ، مىداند كه چه وظيفه‌اى دارد و كسى كه دانست كه چه وظيفه‌اى دارد ، مىداند

--> ( 1 ) . همان ، آيه 59 ؛ بگو : سپاس خدا را و سلام بر بندگان برگزيدهء او . آيا خدا بهتر است يا آن چيزها كه شريك او قرار مىدهند ؟ ( 2 ) . قصص ، آيه 24 ؛ گوسفندانشان را آب داد . سپس به سايه بازگشت و گفت : اى پروردگار من ، من به آن نعمتى كه برايم مىفرستى نيازمندم . ( 3 ) . همان ، آيه 46 ؛ تو در كنار طور نبودى آنگاه كه موسى را ندا در داديم . . . ( 4 ) . همان ، آيه 73 ؛ و از رحمت او آنكه براى شما شب و روز را پديد آورد تا در آن يك بياساييد و در اين يك به طلب روزى برخيزيد . . .